Apple Store Aims The Home Market

استراتژی شرکت اپل برای تسخیر بازار سینمای خانگی 

نیویورک - کمپانی کامپیوترسازی اپل Apple تحت رهبری استیو جابز Steve Jobs مبتکر نابغه ی ابزارهای رسانه پرداز، قصد دارد با دستگاهی به نام Apple TV جای پای عظیمی برای خود در بازار تماشای فیلم در منزل بگشاید. 

در حال حاضر بازار ویدیوی خانگی یا Home Video در تسخیر کمپانی های پخش DVD، و کمپانی های اجاره دهنده DVD نظیر Blockbuster و Netflix است. اما کمپانی اپل بعد از توافق هفته پیش فروشگاه اینترنتی آن، آی تیون iTune با استودیوهای عمده تولید فیلم در هالیوود، از این پس فیلمها را روز انتشار DVD برای download از طریق اینترنت به معرض فروش می گذارد.

شرکت اپل، از طریق فروشگاه iTune و دستگاه های فراگیر iPod و فرمول ترانه ای 99 سنت، بازار فروش ترانه از طریق اینترنت را در کنترل خود در آورده است.

به قول دیوید کار David Carr نویسنده نیویورک تایمز، کمپانی های صفحه پرکنی همچنان صاحب ترانه ها هستند، اما کمپانی اپل صاحب همه چیز دیگر است، از جمله تعیین قیمت و شرایط فروش. در بازار فیلم، هنوز چنین اتفاقی نیافتاده است، اما با فراگیر شدن دستگاه Apple TV که می تواند داده های ویدیوئی را از کامپیوتر به پرده تلویزیون منازل منتقل کند، شرکت اپل دارد فرمولی عرضه می کند برای توزیع فیلم، که از هر سیستم دیگری سریعتر و با صرفه تر خواهد بود.

البته شرکت اپل در تلاش برای تسخیر این بازار، تنها نیست. خیلی از فروشگاه های اینترنتی، از جمله امزان دات کام Amazon.com و حتی نت فلیکس Netflix و بلاک باستر Blockbuster فیلم را از طریق download اینترنتی هم می فروشند. شرکتهای عمده کامپیوترسازی دیگری نیز با دستگاه هائی برای انتقال ویدیو از کامپیوتر به روی پرده تلویزیون، در این رقابت وارد شده اند، از جمله شرکت هیولیت پکرد Hewlett-Packard شرکت مایکروسافت Microsoft و شرکت سونی Sony.

اما شرکت Apple به خاطر توافق هفته پیش با استودیوهای هالیوود، که فیلم های موجود در فروشگاه «آی تیون» را به روز می کند، قدم تازه ای در این مسیر برداشته است که ممکن است بتواند رقبا را کنار بزند. برای جلب مشتری، اپل برای هر فیلم بیشتر از قیمت فروش آن خرج می کند. به نوشته وال استریت جورنال، هر دانلود برای اپل 16 دلار تمام می شود. اما اپل این ضرر را می دهد که جا پای خود را در این بازار محکم کند. در حال حاضر، این بازار با نزدیک به یکصد میلیون دلار فروش سالانه، در مقایسه با بازار DVD و گیشه سینما، بازار کوچکی به شمار می رود، و تاکنون بیشتر از 7 میلیون نسخه فیلم از این طریق فروخته یا اجاره داده نشده. اما آقای استیو جابز، مدیرعامل شرکت اپل بارها نشان داده است که وقتی وارد بازاری می شود، آن را به سلیقه خود، دگرگون می کند.

دیوید کار در نیویورک تایمز می نویسد خرید و انتقال download یک فیلم با کیفیت بالا از طریق فروشگاه «آی تیون» حدود 40 دقیقه طول کشید. فیلمها را می توان اجاره کرد، یا با دادن 15 دلار، خریداری کرد. فیلمهای اجاره ای، تاریخ مصرف دارند، اما فیلمهای خریداری در دستگاه Apple TV باقی می مانند.

از دید این نویسنده، استودیوهای فیلمسازی همییش محصولات، نبض بازار را در اختیی جدیی فیلم را در اختیار بیننده قرار می دهد، این اختیار را از استودیوها گرفته است و مفهوم بازاریابی برای محصولات آنها را تغییر داده است.

ویدیو و دنباله مقاله...

Pendar.Net & Istaghah

وب سایت های برنده جایزه ذره بین طلائی 

سومین دوره جایزه ذره بین طلائی عصر شنبه این هفته در مراسمی در آمفیتئاتر باشگاه وبلاگنویسان تهران، به سردبیران و بانیان دو سایت اینترنتی مبتکر و باسابقه اهدا شد.  امروز در گزارش خود نگاهی دارم به سایتهای اینترنتی پندار  pendar.net  و ایستگاه دات کام istgah.com برندگان امسال جایزه ذرهبین طلائی. 

*** 

جایزه ذره بین طلائی را یک سایت اینترنتی به نام ایران سئو SEO  برگزار میکند – یا در واقع ایران اس ای او، که مخفف Search Engine Optimization  است ، یک سایت حرفهای است که به بحث در باره موتورهای جستجو و بازار الکترونیک اختصاص داره با هدف اصلاح کدها و مدیریت سایت ها به طوری که در موتورهای جستجو بهتر حضور داشته باشند.  مدیران سایت پرشین بلاگ از حامیان این جایزه هستند. 

جایزه ذره بین طلائی  به سایتهائی ایرانی داده میشه که در موتورهای جستجو مثل یاهو و گوگل حضور فعالی دارند و با زحمات خود کمک میکنند به حضور بیشتر سایتهای فارسی در موتورهای جستجوی بینالمللی.

در شرایطی که نه کمک دولتی برای این کارها وجود دارد، نه بازاری هست که مثل آمریکا با پول آگهی به این افراد مبتکر برای ادامه کارشان کمک بکند، علاقه به کار و فرهنگ و برقراری ارتباط،  انگیزه اصلی میشود برای این جوانهای باهوش که فعالیت کنند. این را هم در باره اونها که جایزه گرفتهاند باید گفت، هم در باره اونها که با زحمت و از جیب خرج میکنند که یک چنین جوایزی داده بشود و در باره اش بحث بشود 

من که اون وقتها در رادیو آزادی برنامه روزانه گذاشته بودم برای حمایت از سایتهای اینترنتی مردمی در  ایران، همان موقع با کار پندار دات نت آشنا شدم و از اون موقع هر از چندگاه برای گرفتن خبرهای فرهنگی به این سایت سر میزنم.   سایت پندار دات نت که این جایزه را امسال گرفته  سالهاست مجموعهای خواندنی از خبرهای هنری و فرهنگی ایران را به صورت ابتکاری در اینترنت عرضه میکنه. 

سایت ایستگاه دات کام هم جالب است –  چون این طور که دیدم، کارش فقط در آگهی است و سعی میکنه به گرم شدن بازار کمک کند. از جمله فرهنگ لغت قابل استفاده ای دارد. 

برنده دیگر جایزه ذرهبین طلائی امروز،  یعنی  ایستگاه دات کام یک نرمابزار ابتکاری دارد برای عرضه آگهیهای کوچک که زیر موضوعهای مختلف تقسیمبندی شدهاند، و اگر روزی دادوستد اینترنتی در ایران باب بشود، یکی از ستونهاش سایتهائی نظیر ایستگاه و پندار هستند، که کارشان علاوه بر عرضه محتوا، استفاده از اینترنت برای خدمت رسانی هم هست. 

خوب میشد اگه اطلاعاتی در باره درآمد این سایت ها و وضع مالی اونها داشتیم و اینکه چه سهمی در بازاریابی انجام می دهند، ولی فکر می کنم دنبال این جور اطلاعات در ایران بودن فعلا  زیاد کار  امکان پذیر نباشه! 

از کسب و کار که بیایم بیرون، باز میرسیم سر سایت پندار دات نت  pendar.net   این سایت را کسانی که با خبرهای هنری سرو کار دارند، بیشتر از شش سال است که میشناسند و شاهد تحول مداوم آن بودهاند.  بردن این جایزه فرصتی است که به سایت پندار و زحمات سردبیر و بانی آن، آقای نیما افشار نادری نگاهی بیاندازیم. 

بنیانگذار و سردبیر پندار «نیما افشارنادری» که  فارغالتحصیل رشته کامپیوتر از دانشگاه قزوین است، موقعی ساختن این سایت را در اطاق کوچکی در منزل پدریاش شروع کرد که تازه دانشجو شده بود، و هرچند شکل کارش کاملا حرفهای بود، ولی زیربنای آماتوری آن را تاکنون هم حفظ کرده است. 

کارهای گرافیک سایت را خانم نغمه عقیلی به عهده گرفته است. امین رجائی مدیریت فنی سایت کل مجموعه سایتهای پندار را انجام میدهد و دهها روزنامهنگار در داخل و خارج از کشور با سایت پندار همکاری دارند.   

سایت پندار دات نت، که مدام در تلاش برای عرضه چیزهای جدید است، خبرهای هنری وفرهنگی ایران را از گوشه و کنار مطبوعات داخل و خارج از کشور گردآوری میکند و یکجا جمع میکند، اما هر وقت که بتواند به کمک نویسندگان و خبرنگاران داوطلب، در باره موضوعهائی متنوع فرهنگی، از جلسههای ادبی و سینمائی گرفته تا موسیقی روز، گزارشهای دست اول هم منتشر میکند، حتی یک مدت پادکست هم داشت و برنامه موسیقی شبه رادیوئی هم پخش میکرد، ولی برای ادامه این کارها، صددرصد پول لازم است که این سایتهای مردمی که از جیب گردانندگانش اداره میشوند، بودجهای ندارند که بتوانند ایدههای خودشان را ادامه بدهند. 

اخیرا یک کار حاشیه پندار راه انداختن سرویس جدیدی است به نام my pendar.com که به کاربران فرصت میدهد  برای خود پورتالهای شخصی درست کنند و محتوای آن را برحسب سلیقه خود تغییر دهند، تقویم روزانه داشته باشند، خبرهای مورد علاقه خود را گرد بیاورند و نظائر آن.

ذرهبین طلائی جایزه است که برای تشویق فهرستها و موتورهای جستجوگر ایرانی به سایتهائی داده میشود که برای بالابردن ضریب نفوذ سایتهای ایرانی در اینترنت فعال بودهاند، و هیات داوران آن تلاش میکنند از افراد و سایتهائی تشویق به عمل بیاورند که نقشی در پررنگ کردن محتوای ارزشمند فارسی در اینترنت داشتهاند.

این جایزه قبلا به سایت فهرستِ جانانه و جستجوگر پارسیک ، اهدا شده و هچنین محمودْ بَشاش، مجیدْ آنلاین،، ایرانْ ترانه  و ایرانْ داک از برندگان قبلی آن بودهاند. 

برای انتخاب سایتهای برتر، جنبههای فنی  خیلی مورد نظر هستند، مثلا همان طور که گفتم حضور آنها در موتورهای جستجوگر مثل یاهو و گوگل بررسی میشود و محبوبیت سایتها، از نظر شمار پیوندهائی که در وبلاگها و سایتهای دیگر به آنها داده میشود مورد نظر هیات داوران جایزه ذره بین طلائی قرار میگیرد، که البته همان دلیلی است که در موتورهای جستجو هم بالا میآیند.

ویدیو و دنباله مقاله...

Google Books

از مدتی پیش که شرکت اینترنتی گوگل نسخه برداری دیجیتالی از کتابخانه‌های عمده جهان را شروع کرد، این اقدام با استقبال شدید کاربران و دانشجویان در سراسر دنیا روبرو شد ولی اتحادیه‌های ناشران قراردادهای گوگل با کتابخانه ها را با حق مولف و قوانین دیگر می بینند و آن را تحت تقیب قانونی قرار دارند.

همکاری همیشه بین ناشران و کتابخانه‌ها برای در دسترس قرار دادن کتاب‌ها از طرق اینترنت وجود داشته ولی در حالیکه کتابدارها تلاش گوگل بوکز را وسیله تازه و انقلابی برای در در دسترس قراردادن میلیون ها کتاب نایاب مورد ستایش و حمایت قرار داده اند، ناشران آن را ناقض حق مولف و ضرری برای کسب و کار خود می دانند.

ولی نسخه برداری اینترنتی ده‌ها میلیون جلد کتاب در کتابخانه‌های جهان، فاصله میلیون‌ها دانشجو و محقق با این کتابخانه‌ها را ناگهان به صفر تقلیل داد و دیگر لازم نیست تحقیق در محل فیزیکی و جغرافیائی کتابخانه واقع شود. کاربران می توانند با جستجو برای اطلاعات مورد نظر در سایت گوگل، به کتابها و رساله های موضوع مورد نظر خود در کتابخانه‌های مختلف دسترسی پیدا کنند.

به قول آقای ریچارد اکمن، رئیس شورای دانشکده های مستقل آمریکا و مشاور چند ناشر دانشگاهی در آمریکا، که روز سه شنبه گذشته در این باره در واشنگتن پست مقاله‌ای نوشته بود، بیشتر کتابهای تحقیقی در تیراژ بسیار کم حدود دو سه هزار نسخه یا کمتر چاپ می‌شوند و نسخه‌برداری دیجیتالی از آنها می‌تواند دسترسی آنها را برای میلیون‌ها نفر امکان‌پذیر کند.

جستجو در Google Books هم به همان سادگی جستجو در خود گوگل است با فرق اینکه این بار به جای سایت‌های اینترنتی محتوی کلمه مورد نظر، گوگل کتاب‌هائی که این کلمه یا موضوع جستجو را دارند بررسی می کند. در این نمونه که می بینید ما برای کلمه ایران مثلا جستجو کردیم یا برای عبارت ایران و آمریکا، اما برای خیلی عبارت های دقیق دیگر هم می شود جستجو کرد.

علاوه بر کتابخانه عمومي شهر نيويورک و کتابخانه دانشگاه ميشيگان، گوگل همچنین با دانشگاه اکسفورد که صاحب يکي از معظم‌ترين کتابخانه‌هاي تحقيقي دنيا است، دانشگاه هاروارد و دانشگاه استانفورد هم قراردادهائي براي نسخه‌برداري ديجيتالي از کتابها منعقد کرده است. مجموعه‌اي که گوگل از اين نسخه‌برداري‌ها فراهم مي‌کند، براي جستجوي مجاني در اختيار همه کاربران اينترنتي قرار مي‌گيرد.

هرچند روسای گوگل در باره هزينه دیجیتال کردن کتابها اطلاعاتي منتشر نکرده‌اند، اما کارشناسان برآورد مي‌کنند که نسخه‌برداري از هرکتاب دست کم 10 دلار براي گوگل هزينه داشته باشد. گوگل تا همین اواخر با کتابخانه‌هائي که مجموعا 15 ميليون عنوان کتاب و رساله تحقيقي در انبار دارند، براي نسخه‌برداري قرارداد بسته بود و اعلام شده بود که تکمیل این طرح به حداقل بیست سال وقت نیاز دارد.

از آنجا که قراردادهاي کوگل با کتابخانه‌ها اختصاصي نيستند، کارشناسان پيش‌بيني مي‌کنند که رقابتي بين شرکتهاي عرضه‌کننده جستجوي اينترنتي، مثل مايکروسافت Microsoft و ياهو Yahoo و آمازون Amazon با گوگل شروع شود، يعني آنها هم قراردادهاي مشابهي با همان کتابخانه‌ها و همچنين با کتابخانه‌هاي ديگر منعقد کنند که در ازاي اجازه گذاشتن آگهي در کنار مطالب، امکان جستجوي مجاني در مجموعه‌هاي آنها را به کاربران خود بدهند.

نسخه‌برداري ديجيتالي از کتاب‌ها بخشي از يک روند تاريخي دمکراتيک است که با گسترش اينترنت در آمريکا شروع شد و دسترسي به اطلاعاتي که قرنها در اختيار گروهي معدود و خاص محقق و دانشجو قرار داشت را براي همگان امکان‌پذير ساخت. شب گذشته، کتابخانه کنگره آمريکا اعلام کرد که همراه با کتابخانه هاي ملي در کانادا، چين و هلند، طرحي را به مورد اجرا مي‌گذارد که حدود يک ميليون جلد کتاب تحقيقي را از طريق اينترنت براي همگان قابل دسترسي بسازند. بهار آينده 70 هزار جلد از اين يک ميليون کتاب از طريق اينترنت عرضه خواهند شد.

در آمريکا، کتابخانه کنگره، که مثل کتابخانه ملی ایران، يک نسخه از تقريبا هر نشريه و کتابي که در آمريکا منتشر شود در انبار خود ذخیره می‌کند، در نسخه‌برداري ديجيتالي از کتابها و رساله‌ها پيشگام بود و طرح عظيمي را در دست اجرا دارد که نسخه‌هاي الکترونيک بهترين کتابهاي مجموعه خود را از طريق اينترنت براي خواندن مجاني به علاقمندان عرضه کند.

در دعوای حقوقی که در حال حاضر مانع ادامه کار راحت گوگل بوکز است، دانشگاه‌های آمریکا در هر دو طرف دعوا قرار دارند. از یک ظرف به خاطر اینکه کتابدارهای عظیمی هستند، مایل هستند این کتابها را از طریق گوگل در اختیار محققان بگذارند ولی بیشتر این دانشگاه ها خودشان ناشر هستند و دسترسی میلیون ها به متن کتابها را باعث کم شدن فروش خود کتاب می بینند.

آقای اکمن و سایر ناظران یادآور می شوند که اولین بار نیست که ناشران جلوی پیشرفت تکنولوژی می ایستند وآن را مشکلی برای خود می بینند.

اما دادگاه ها به نفع ناشران رای بدهند، گوگل بوکز تعطیل نمی‌شود. زیرا مطابق قرارداد گوگل و کتابخانه‌ها، فعلا تنها متن کامل کتابهائي که حقوق مولف آنها به علت گذشت زمان به اموال عمومي تبديل شده است، مثل کتابهای شکسپیر و حافظ مثلا، مجاني روي اينترنت گذاشته خواهند شد. اما در باره کتاب‌هائي که حقوق مولف آنها هنوز منقرض نشده، گوگل تنها بخش‌هائي از آنها را به جستجوکننده نشان مي‌دهد، هرچند آنها را هم به تمامي نسخه‌برداري الکترونيکي خواهد کرد.

در خیلی از موارد این کمکی است برای سفارش دادن کتاب به کتابخانه ها، ولی امید ناظرانی نظیر آقای اکمن این است که همانطور که در باره موسیقی راهی برای اجاره ترانه‌ها از طریق اینترنت پیدا شد، به زودی شاید راه های تازه ای خواهیم بود که امکان استفاده از کتابهای نایاب را هم طوری فراهم می‌کند که ناشر یا نویسنده هم از آن بهره‌مند شوند.

نویسنده و مجری: بهنام ناطقی

ویدیو و دنباله مقاله...

Ghost Riding

شبح سواری: تفریح خطرناک جوانها

لونا شاد: جوانهای آمریکائی تفریح تازه ای را شروع کرده اند به نام شبح سواری یا Ghost Riding که به کمک ترکیب ویدیو و کامپیوتر که همه چیز را به سرعت همگانی می کند، دارد در شهرهای مختلف هوادار پیدا می کند، موضوع گزارش امروز همکار ما، بهنام ناطقی، شبح سواری، یا رقص در کنار اتوموبیل بدون راننده در حرکت. (رو به بهنام) تماشای این ویدئوها تفریح دارد، درست مثل تماشای کار یک بندباز ماهر، اما وحشتناک هم است برای اینکه این جوانها دارند با جان خودشان بازی می کنند.

بهنام ناطقی: اصطلاح Ghost Riding که شاید در فارسی بشود آن را شبح سواری خواند، به ورزش یا تفریح یا عملیات سیرکی خطرناک جدیدی گفته می شود که در آن یک یا چند جوان از ماشین در حال حرکت بیرون می پرند وشروع می کنند روی آن رقصدن به آهنگ رپر مشهور جنوبی آقای e-40 که آهنگش به نام Ghost Ride the Whip یا شبح سواری کنید ماشین خود را، موسیقی متن تقریبا همه ویدئوهائی است که جوانها از این عملیات در اینترنت گذاشته اند.

بهنام ناطقی: صدها و به قول خبرنگار یک شبکه تلویزیونی آمریکائی، شبکه ABC هزارها ویدئو از بازی شبح سواری روی اینترنت قرار گرفته است و هر روز هم به شماره آن اضافه می شود. این ورزش یا تفریح جدید، ترکیبی است از موسیقی رپ، فیلمبرداری ویدیو و گذاشتن آن روی اینترنت و رانندگی جنون آمیز بدون راننده.

روی تمام این ویدئوها، موسیقی رپر سنفرانسیسکوئی e-40 قرار دارد، و موضوع یا چالش در تمام آنها، خطری است که رقصیدن و بالا و پائین پریدن در کنار ماشین در حرکت ولی بدون راننده، در بر دارد.

آقای مارک هلمز، معاون فرمانده پلیس شهرکی در کالیفرنیا به نام استاکتون، در مصاحبه با شبکه تلویزیونی ABC می گوید اولین چیزی که والدین باید به بچه های خود بگویند این است که در این جور چیزها شرکت نکنند برای اینکه خیلی خطرناک است.

مثل هر کار خطرناک دیگری، تماشاگر شبح سواری در واقع در انتظار دیدن فاجعه است، موقعی که مثل این آقا پسر بی کله، ماشین به تیر برخورد کند و خرد و خمیر شود.

این آقا پسر، به نام جاناتان لاوچیکو، همین مطلب را تشریح می کند. به قول او، شبح سواری برای این شروع شد که آدم شاهد شکست طرف باشد، مردم می خواهند ببیند طرف چگونه با کله به درخت برخورد می کند یا پای خودش را زیر چرخ ماشین له می کند.

رواج این تفریح، که در خیابانهای خلوت، در پارکینگ های بزرگ اتوموبیل که نیمه شب ها خالی می شود و حتی در شاهراه ها انجام می شود باعث نگرانی خانواده ها و پلیس شده است. در این ویدیو می بینم که یک اتوبوس مدرسه درست بعد از پریدن قهرمان به داخل ماشین، از راه می رسد و می توانست حادثه بار باشد.

شبح سواری، یک روایت جدید از بازی قدیمی است به نام car surfing که در آن جوانها روی سقف ماشین ها بدون راننده به رقص و حرکت های اکروبات می پرداختند. نمونه های آن را در دوچرخه سواری خوابیده در فرهنگ های دیگر هم دیده ایم اما در جوامع جدید آدم و اتوموبیل طوری با هم قاطی می شوند که جدا کردن آنها دیگر ممکن نیست حتی هنگام ورزش و تفریح.

هرچند شبح سواری مدتی است رواج پیدا کرده، آنچه باعث محبوبیت روزافزون آن شد ترانه Ghost Ride the Whip رپر موفق کالیفرنیائی سبک کرنک است که خود را e-40 اسم گذاشته است، و موسیقی دلنشین و رقص آوری دارد با استفاده از یک خط بیس بسیار عمیق و بیت های تیز، و بیشتر موضوع ترانه های او به اتوموبیل و ماشین سواری مربوط می شود.

جاناتان می گوید اگر موسیقی e-40 نبود هیچوقت به شبح سواری نمی پرداخت، و اگر کسی این ترانه را در ماشین نزد، ghost rider به حساب نمی آید.

معاون پلیس استنکتون می گوید والدین مسئول هستند که جلوی کارهای خطرناک بچه های خود را بگیرند.

بعضی موقع ها، شبح سواری در نمایش های خیابانی اکروبات اتوموبیلی موسوم به side shows انجام می شود که به کارهای خطرناک با اتوموبیل اختصاص دارد در شبهای تعطیل در خیابانهای خلوت در برابر تماشاگران. تا حالا در کالییفرنیا هشت نفر در اثر نمایش های side shows جان خود را از دست داده اند.

سئوال و جواب

لونا: مرسی بهنام از این گزارش. تا حالا کسی هم از شبح سواری مرده؟

بهنام ناطقی: ظاهرا نه، اینطور که ABC گزارش داده، تلفات از side show بوده که عملیات خطرناک با اتوموبیل است. ولی اینطور که ویدئوها نشان می دهد، این جور حرکات، نوعی بازی با مرگ است، که البته مثل هر بازی مرگبار دیگری، لذتش هم در همین است، یعنی تا دم مرگ رفتن، با مرگ بازی کردن.

لونا: امیدوارم نشان دادن این گزارش برای جوان های ایرانی که می دانم عاشق کارهای خطرناک هستند، درس عبرتی باشد، نه بدآموزی.

بهنام ناطقی: این جوان آمریکائی که این کار را می کند، شاید خطری در زندگی لمس نکرده که خطر را برای خودش ایجاد می کند که تفریح کند. اما جوان ایرانی همین که در اتوموبیل اش صدای موسیقی رپ e-40 را بلند کند، خود به خود به استقبال خطر می رود برای اینکه ممکن است دستگیر شود و کتک بخورد و حتی به زندان برود، همین که در کنار دوست دخترش در ماشین بنشیند، به اندازه کافی با خطر بازی کرده است که لذت ببرد. دیگه لازم نیست با ماشین دست به اکروبات بزند.

لونا: در باره e-40 این رپری که ترانه شبح سواری او این بازی را اینطور محبوب کرده چی می دانی؟

بهنام ناطقی: این هنرمند 40 ساله، که اسم اصلی اش Earl Stevens است متولد یک شهرک در شمال کالیفرنیا است به نام واله هو Vallejo عضو یک گروه رپ و هیپ بود به نام The Click یا دارو دسته، که کارشان باعث شهرت این شهرک و شهرهای اطراف شد، از جمله سن حوزه و اوکلند و سنفرانسیسکو. کار او، که صدای موسیقی کرانک دارد، در واقع یک شاخه از موسیقی هیپ هاپ کالیفرنیائی یا West Coast است و تا حالا به تنهائی و با همکاری گروهش ده تا CD بیرون داده که به خصوص این اواخر، مضمون بیشتر آنها ماشین سواری و عشق ماشین است، و به تازگی مدتی است با Lil Jon تهیه کننده برجسته آتلانتائی موسیقی هیپ هاپ سبک کرانک قراردادی بسته و با او کار می کند.

لونا: مرسی منتظر گزارش های دیگر تو هستیم. شنیدم که گزارش یوتوب را عقب انداختی؟

بهنام ناطقی: امروز یوتوب خراب بود داشتند تعمیرش می کردند نمی شد دسترسی پیدا کرد. فردا یک گزارش دارم درباره کنسرتهای تابستانی هنرمندان برجسته راک و هیپ هاپ دور آمریکا.

ویدیو و دنباله مقاله...